Komunikat dotyczący plików cookies Niniejsza witryna internetowa, w celu zapewnienia Państwu odpowiedniej jakości usług, korzysta z plików cookies. Mogą również korzystać z nich współpracujące z nami instytucje i reklamodawcy. W przeglądarkach internetowych można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Pozostając w tym serwisie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.

x

  Strona główna     GALERIE     kontakt     Regulamin     mapa serwisu     powiadom o stronie     startuj z nami     drukuj stronę
Wersja językowa:  polski Deutsch
piątek, 18 sierpnia 2017 07:11   Imieniny: Ilony, Bronisława, Heleny

Szukaj hoteli:

Data zameldowania

calendar

Data wymeldowania

calendar
Konotop
Statystyki serwisu
obecnie gości: 105
odwiedziło nas: 74234937
liczba odsłon: 202804333
liczba stron: 5556
komentarzy: 68904
Ostatnio aktualizowane strony
 XV edycja Muzyki w Raju
 Przedsionek Raju 2017
 Przystanek Woodstock 2017
 HOTELE
 Lato Muz Wszelakich 2017
 Jacek Frąckiewicz – Malowidła
 Lubuskie Lato Filmowe 2017
 Spływ po rzece Obrzyca
 Muzeum Obozów Jenieckich
NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE
 AKTUALNOŚCI
 Ciekawe miejsca
 Wirtualna wycieczka
 Trasa dojazdu
 Podziel się widokiem
 Muzyczne
 Kulturalne
 Sportowe
 Cykliczne
NAJCZĘŚCIEJ KOMENTOWANE
 KONOTOP
 GOŚCIM
 GĄDKÓW WIELKI
 SYCOWICE
 GMINA SZCZANIEC
 BOBRÓWKO
 RĄPICE
 OPALEWO
 SIERCZ
Strona główna «  POWIATY I GMINY  «  Powiat nowosolski  «  Kolsko - gmina  «  Konotop  
KONOTOP

Wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kolsko, nad rzeką Obrzycą, nieopodal Jeziora Sławskiego.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.


Historia 

Konotop wzmiankowany jest już w średniowieczu.

Zdjęcie pochodzi z www.wikipedia.org i przedstawia ruiny mauzoleum

Tradycyjny przekaz głosi, że nazwa miejscowości wywodzi się od mokradła, w którym topiły się konie. Zmodyfikowana wersja tej opowieści twierdzi, że nazwa Konotop to imię wodnika, który zamieszkiwał okoliczne bagna i wciągał do nich przejeżdżających kupców. W istocie przepływająca opodal rzeka Obrzyca (nazywana także Leniwą Obrą lub Gniłą Obrą) mogła w średniowieczu tworzyć niebezpieczne rozlewiska.
Najprawdopodobniej pierwsza osada powstała tu
w XIII wieku. Już w 1308 roku istniał miejscowy kościół św. Anny. W XV wieku wieś należała do rycerskiego rodu von Zabel/Zabeltitz. Ich posiadłością był również pobliski Otyń. Imienna wzmianka
o właścicielu Konotopu pochodzi z 1451 r. – wspomniany jest Sigismund von Zabeltitz. Jako że członkowie rodu Zabeltitz byli rycerzami-rabusiami (z niem. Raubritter), to najprawdopodobniej oni, wzorem innych raubritterów, wznieśli murowaną siedzibę rycerską, która wymieniana jest w źródłach z połowy XVI wieku. Za swoją zbójecką działalność dwóch członków rodu zostało skazanych na śmierć przez księcia głogowskiego Jana II. Konotop znajdował się w rękach Zabelów do roku 1482.

Na początku XVI wieku nowym panem Konotopu został Balthasar von Löbell,
a następnie Wolff von Dyherrn (w 1572) roku. Najprawdopodobniej w XVI w. wzniesiony został renesansowy dwór o charakterze obronnym (otoczony fosą). Pierwszy kościół zbudowany w Konotopie najprawdopodobniej uległ zniszczeniu (pożar?), gdyż źródła wspominają o budowie kościoła w połowie XVI w. Wkrótce po zakończeniu budowy został przejęty przez protestantów i znajdował się w ich rękach w okresie 1550–1654. W trzech kryptach świątyni grzebano właścicieli majątku,
w kaplicach bocznych zachowały się renesansowe i barokowe płyty grobowe oraz epitafia. Jesienią 2010 r. kilka epitafiów zostało skradzionych.

Około 1576 Konotop przeszedł we władanie Sigismunda von Kottwitz, spokrewnionego z Wolffem Dyherrnem. W końcu XVI w. przy kościele wzniesiono drewnianą dzwonnicę, do której dzwon ufundowała Anna von Kottwitz w 1595. Dzwonnica i dzwon (bogato pokryty inskrypcjami) odlany w pracowni Georga Wielda w Żytawie (Zittau) istnieją do dziś. Adam Wenzel von Kottwitz rozpoczął w 1693 r. gruntowną przebudowę dawnego renesansowego dworu, ukończoną w grudniu 1696 r. Na jego miejscu powstała barokowa rezydencja, z powodu bagnistości terenu posadowiona na osadzonych w gruncie dębowych palach. Budowla była zwrócona frontem ku wschodowi i posiadała dwa skrzydła między którymi umiejscowiono ogród. Zachowano fosę, którą rozbudowano i wkomponowano w założenie parkowe.

Między XVI a XVIII w. Konotop wraz z kilkoma innymi okolicznymi miejscowościami (Nowa Sól, Otyń, Kolsko, Klenica) był jednym z nielicznym skupisk polskiej ludności po zachodnim brzegu Odry. Stopniowo nasilające się osadnictwo niemieckie zmieniło charakter etniczny wsi.

Aby podnieść rangę miejscowości, właściciele uzyskali dla Konotopu prawa miejskie. Cesarz Józef I w 1706 nadał miejscowości herb i stosowne przywileje. Uwzględniając nazwę i legendarny przekaz, w herbie umieszczono konia zanurzonego do połowy
w wodzie. Mimo uzyskania praw miejskich i dogodnego położenia między szlakami handlowymi, Konotop nigdy nie rozwinął się w większy ośrodek. Także jego zabudowa zachowała cechy wiejskie. W 1706 do kościoła dobudowano prezbiterium, nadając mu cechy barokowe. W 1742 zbudowano w Konotopie zbór ewangelicki, nazywany w źródłach Bethaus (Friedenskirche). Na polecenie Adama Heinricha von Kottwitz otwarto w Konotopie, w 1790, szkołę ewangelicką. Pod koniec XVIII wieku ludność miasteczka liczyła 831 osób. W XVIII-wiecznym Konotopie prócz założenia pałacowo-parkowego znajdował się folwark, szkoła, szpital (ze względów epidemiologicznych umiejscowiony na obrzeżach), dwa domy parafialne, młyn wodny i 3 wiatraki (identyczne zachowały się w pobliskim Lubięcinie). W tym czasie miejscowość podzielona była na dwie części – miejską i dominialną.

Zniszczenia okresu napoleońskiego oraz przejście miasta pod panowanie pruskie przyczyniły się do zmiany statusu prawno-ekonomicznego Konotopu. Prawo Prus uzależniało posiadanie praw miejskich od spełnienia licznych warunków i obowiązków, na które Konotopu nie było stać. W efekcie Konotop utracił prawa miejskie.
W drugiej połowie XVIII w. nastąpiły liczne zmiany właścicieli wsi. Od 1788 władali nią kolejno von Luckowie, von Rothenburgowie (do 1811), von Falkenhaynowie, von Kalckreuthowie i Foersterowie (od 1845). W XIX wieku infrastruktura części wiejskiej wyglądała następująco: browar, gorzelnia, 2 folwarki i 2 wiatraki, placówka poczty królewskiej, 67 domów. Część wiejską zamieszkiwało 476 ludzi. Część dominialna obejmowała: 2 wiatraki, 4 kuźnie, 3 piekarnie, 4 zakłady krawieckie, folwark, pałac
i 62 domy. Część tę zamieszkiwało 471 ludzi (w tym 34 katolików). Majątek ziemski obejmował również okoliczne folwarki: Marienhof (obecnie Marianki), Mesche (obecnie Mesze) i Heinrichau (obecnie Strumiany). Rządy rodziny Foersterów przyczyniły się do rozwoju gospodarczego. W ich dobrach obejmujących około dwa tysiące hektarów ziemi, z czego 1500 ha stanowiły lasy, 375 ha grunty orne i 125 ha łąki, rozpoczęto meliorację łąk oraz wydobycie torfu. Zadbano o budowę nowych zabudowań gospodarczych, między innymi w folwarku przypałacowym wybudowano gorzelnię (istnieje do dziś). W folwarku zamontowano również prasę do torfu napędzaną silnikiem parowym. Foersterowie nakazali także przebudowę pałacu,
w którym zmieniono dachy i wystrój wnętrz. Odnowiono i przebudowano także założenie pałacowo-parkowe. Wzdłuż brzegów fosy założono park angielski, na jego terenie postawiono nieistniejącą już altanę i neoklasycystyczne okazałe mauzoleum grobowe (obecnie niemal zupełnie zdewastowane), w którym pochowani byli członkowie rodziny Foersterów i skoligaconych z nimi Graeffów. Główny zarys założenia parkowego przetrwał do dziś (aleje spacerowe, kanały boczne fosy, ślady po parkowych rzeźbach). W 1885 r. otwarto w Konotopie szkołę katolicką. W latach 1893-1894 zbudowano z czerwonej cegły okazały gmach sądu obwodowego (Amtsgericht) i aresztu. Był to sąd pierwszej instancji podlegający organizacyjnie Sądowi Krajowemu w Głogowie. Działalność sądu w Konotopie obejmowała 37 miejscowości w powiecie zielonogórskim i 3 w powiecie kożuchowskim. W 1900 wieś liczyła 1073 mieszkańców. Ostatnim, przed II wojną światową, właścicielem majątku był od 1922 r. Kurt Adalbert Lothar Foerster. Z jego inicjatywy, w okresie międzywojennym odnowiono obie istniejące w Konotopie świątynie. W latach 70-tych XX w. kilka rzeźb z kościoła katolickiego trafiło do Muzeum Lubuskiego w Zielonej Górze, gdzie są eksponowane do dziś.

Ożywienie gospodarcze wsi nastąpiło na początku XX wieku dzięki budowie linii kolejowych. W 1906 r. uruchomiono linię łączącą Konotop z Wolsztynem, zaś w 1908 r. wieś uzyskała połączenie kolejowe z Nową Solą. W 1915 r. otwarto tor z Konotopu do Sulechowa. Oprócz dużej stacji kolejowej zbudowano tu również parowozownię pomocniczą z dwustanowiskową halą oraz wieżę ciśnień, a w opodal stacji założono składnicę drewna. Regularnie pociągi osobowe i towarowe kursowały przez Konotop do lat dziewięćdziesiątych XX w., kiedy to z powodu nierentowności zlikwidowano linie pasażerskie. Między 1993 a 1994 r. kolejowy ruch pasażerski na trasach Wolsztyn-Sulechów i Wolsztyn-Nowa Sól przez Konotop prowadziła pierwsza niepaństwowa firma kolejowa w Polsce - Lubuska Kolej Regionalna. Niestety firma ta szybko zbankrutowała i pociągi osobowe przestały kursować. Składy towarowe będące własnością firmy PKP Cargo jeździły z Wolsztyna do Konotopu do czasu likwidacji tutejszej składnicy drewna w 2004 r. Obecnie na stację w Konotopie wjeżdżają tylko muzealne składy osobowe ze skansenu parowozów w Wolsztynie. Linia do Sulechowa została zdewastowana (kradzieże szyn) i na początku XXI wieku częściowo rozebrana.

Pod koniec II wojny światowej, miejscowa ludność obawiając się nadciągającej Armii Czerwonej w styczniu 1945 r. rozpoczęła ewakuację na zachód. Po wkroczeniu radzieccy żołnierze splądrowali zabudowania dworskie i dopuścili się na pozostałych jeszcze w Konotopie Niemcach rabunków i gwałtów.

Po wojnie w majątku ziemskim utworzono PGR, nastawiony w głównej mierze na produkcję mleka. W latach osiemdziesiątych dla rozwijającego się PGR-u postawiono w okolicy cmentarza trzy wielkopłytowe bloki mieszkalne. W folwarku przypałacowym uruchomiono gorzelnię pracującą na potrzeby Polskiego Monopolu Spirytusowego. Niestety wspaniały pałac przy zabudowaniach folwarcznych został zdewastowany
i przez kilkadziesiąt lat pozostawał w ruinie (jeszcze w 2010 r. widoczne były
w ruinach pozostałości zdobień, lokalizacja sal kominkowych). W sierpniu 2010 r. pozostałości pałacu zostały przez obecnego właściciela terenu rozebrane. Po II wojnie światowej dewastacji uległy również niemieckie pomniki na dwóch głównych placach wsi (żołnierzy poległych w wojnie z Francją w latach 1870-1871 oraz żołnierzy poległych w I wojnie światowej). Budynek małego szpitala działającego do 1945 r. przekazano po wojnie polskim repatriantom na potrzeby mieszkaniowe. Podobny los spotkał ewangelicki budynek parafialny. Kościół ewangelicki zaś rozebrano.

W ramach tworzenia ruchu spółdzielczego utworzono (opodal kościoła katolickiego) Spółdzielnię Kółek Rolniczych. Szkoła podstawowa imienia Marii Skłodowskiej-Curie
w okresie powojennym zajmowała dwa budynki. Młodsze klasy uczyły się w dawnym, poniemieckim budynku szkolnym opodal którego ulokowano także przedszkole. Klasy starsze uczyły się w budynku sądu. Przejściowo miała tu również siedzibę zaoczna rolnicza zasadnicza szkoła zawodowa. Przy dawnym budynku sądu zbudowano salę gimnastyczną i prowadzący do głównego gmachu łącznik mieszczący szatnię, gabinet dyrektora i bibliotekę szkolną. Pod koniec XX w. wybudowano na obrzeżach parku nowy budynek szkoły, w którym znalazło miejsce również przedszkole. Budynki dawnego przedszkola oraz młodszych klas szkolnych zostały sprzedane osobie prywatnej. W 2006 r. na fasadzie budynku szkoły (dawnego sądu) została wywieszona tablica upamiętniająca 300-lecie nadania praw miejskich Konotopowi. Od 1 września 2007 r. w Konotopie istnieje gimnazjum, które wraz ze szkołą podstawową oraz przedszkolem działa ono w ramach Zespołu Placówek Oświatowych w Konotopie.

W miejscowości znajduje się stanica wodna zbudowana w latach 70. XX w. oraz boisko do gry w piłkę nożną. Od 1957 r. w Konotopie istniał Ludowy Zespół Sportowy "Błękitni" koncentrujący się na piłce nożnej. Jego miejsce w połowie lat 90. zajął klub sportowy Mieszko Konotop w ramach którego istnieje drużyna piłkarska oraz sekcja tenisa stołowego. We wsi działa również Koło Gospodyń Wiejskich.

Zdjęcie pochodzi z www.wikipedia.org i przedstawia dzwon z 1595 r.

Zabytki: 


- Kościół z XVII-XVIII w.

- Dzwon ufundowany z 1595 r.

- Dwór (pałac dworski) z XVII w. - w ruinie

- Mauzoleum (kaplica grobowa) z XIX w. - w ruinie

- Kolejowa wieża ciśnień z początku XX w.

- Budynek szkoły podstawowej (przed II wojną światową gmach sądu) z końca XIX w.

 

ZAPRASZAMY DO ZAPOZNANIA SIĘ Z TREŚCIĄ TABLICY INFORMACYJNEJ ZASOBÓW PRZYRODNICZYCH DOLINY OBRZYCY PRZY KONOTOPIE ORAZ REZERWATÓW MESZE I ŚWIĘTE. Z  PUBLIKACJĄ, KTÓRĄ NADESŁAŁ DO NAS JEJ WSPÓŁAUTOR - MARCIN BUCZYŃSKI, MOŻNA ZAPOZNAĆ SIĘ KLIKAJĄC TUTAJ.

 

Żródło informacji: http://pl.wikipedia.org/wiki/Konotop_(wojew%C3%B3dztwo_lubuskie)


 GALERIA INTERNAUTÓW (13)

 Komentarze (3539)    
~Faktycznie
[03.08.2017 12:29]
Warto poruszyc takie tematy za wczasu bo znajac reakcje radnych napewna bedzie z opoznieniem
~ciekawski
[03.08.2017 00:42]
jakie wrażenia odnośnie naszego nowego marketu? [dino]
~starsza
[01.08.2017 06:33]
Mo;że ktoś zainteresuje się faktem ,że w naszej wiosce nie świecą się niektóre latarnie. Dzień się skraca i niedługo będzie ciemno przy ulicach, po których odbywa się duży ruch pieszy i samochodowy.
~Majowy kwiat
[25.07.2017 15:09]
Brawa dla Mieszka ,bardzo udany festyn. Washi Konotop super pokaz, pogoda jak zawsze ;)
~Smerfyyyyyyy
[02.06.2017 10:43]
Rewelacyjny spektakl! Rodzice nie marnujcie talentu! Bis bis bis!!!!
~Dyzio
[29.05.2017 10:18]
Jestem przerażony z jaką szybkością są wycinane są nasze lasy. Żyję ponad 60 lat ale takiej masowej wycinki lasów nie widziałem. Leśnicy tłumaczą, że wszystko jest pod kontrolą i to jest normalna gospodarka leśna jak w innych latach. Mydlą ludziom oczy, a ludzie widzą co się dzieje. Następuje...
 
~meszowska 3
[08.05.2017 04:40]
Co z tego ze wiosna,jak gdzie nie pojadę rowerem czy tam motorem, to wszystko wycięte :(
~Rowerzysta
[13.04.2017 13:13]
Wiosna !
~menadżer
[12.04.2017 23:39]
W jednym mieście wybudowano sklep "Dino" po otwarciu dwa miesiące sklep zamknęli bo za mało ludzi tam chodziło. Po długiej przerwie lokal sprzedali i otwarto biedronkę, Biedronka wie jak przyciągnąć ludzi do sklepu. Dookoła obroty spadają sklepikarzy ale nikt nie poszedł z torbami. Po chleb i...
 
~Ryjek
[11.04.2017 18:04]
Mialo byc Kino ,a bedzie Dino ! Ten mercedes w szkole to co to za wypadek?
~Wypadek
[07.04.2017 23:17]
Wjechał merc w szkołę. Bogu dzięki nie było dzieci na chodniku. Co się dzieje????
~Dinero
[06.04.2017 23:10]
Tak. Za 4 miesiące będzie nowy market. Z wielkimi obniżkami. Rodzinne sklepiki nie utrzymają się. Ja i tak kupuję u gospodarzy, mnie to nie dotyczy.
~Dyzio
[06.04.2017 13:31]
Czy ktoś wie co się buduje w Konotopie na końcu nowosolskiej ? Podobno "DINO". Czy to prawda?
~kora
[24.03.2017 09:48]
Szukam dobrego ,solidnego, hydraulika proszę o namiary. Miłego słonecznego dnia
~Winofan
[23.03.2017 12:19]
Kultura na drodze to jednak obraz sfrustrowanych polakow. Pozdrawiam ludzi spokojnych.
 ... pozostało komentarzy: 3524  
Komentarz wyraża opinie wyłącznie jego autora. Redakcja portalu ziemia-lubuska.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.
Pogoda w regionie
[18.08.2017 07:04]

Mist
Temperatura: 17.7°C
Wilgotność: 80%
Ciśnienie: 1016hPa (Steady)
Wiatr: 0.0km/h,  SE
Uniwersytet Zielonogórski
MDO

SONDA
[30.05.2017]
Gdzie spędzisz tegoroczne wakacje?
Na ziemi lubuskiej
Nad polskim morzem
W polskich górach
Za granicą
W wielu, różnych miejscach
Gdzieś indziej (miejsce nie wymienione powyżej)
Nie wyjeżdżam na wakacje
 

Copyright © 2004-2017 amb software | Wszelkie prawa zastrzeżone | Wykonanie: amb software
Polecamy przeglądarkę Mozilla Firefox.
...

Request served in 0.53 sec