Komunikat dotyczący plików cookies Niniejsza witryna internetowa, w celu zapewnienia Państwu odpowiedniej jakości usług, korzysta z plików cookies. Mogą również korzystać z nich współpracujące z nami instytucje i reklamodawcy. W przeglądarkach internetowych można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Pozostając w tym serwisie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.

x

  Strona główna     GALERIE     kontakt     Regulamin     mapa serwisu     drukuj stronę
Wersja językowa:  polski Deutsch
OSTATNI KOMENTARZ
~m :: 13.06.2019 22:51
po wyjątkowo zimnym maju przyszedł czas na upalny czerwiec
niedziela, 16 czerwca 2019 01:12   Imieniny: Aliny, Benona, Anety

Szukaj hoteli:

Data zameldowania

calendar

Data wymeldowania

calendar
Statystyki serwisu
liczba stron: 5563
komentarzy: 70702
Ostatnio aktualizowane strony
 10 LUBUSKIE ZADUSZKI JAZZOWE 2018
 Gdybym był Bogaczem - Narodowy Teatr Opery i Baletu z Odessy
 Winobranie 8-16.09.2018
 Weekendowa moc atrakcji
 PolAndRock festival (Przystanek Woodstock 2018)
 XVI edycja Muzyki w Raju
 Lato Muz Wszelakich 2018
 Lato Muz Wszelakich
 Święto Warty
NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE
 AKTUALNOŚCI
 Ciekawe miejsca
 Wirtualna wycieczka
 Trasa dojazdu
 Podziel się widokiem
 Muzyczne
 Kulturalne
 Sportowe
 Cykliczne
NAJCZĘŚCIEJ KOMENTOWANE
 KONOTOP
 GOŚCIM
 GĄDKÓW WIELKI
 SYCOWICE
 BOBRÓWKO
 GMINA SZCZANIEC
 OPALEWO
 GMINA KOLSKO
 RĄPICE
Strona główna «  POWIATY I GMINY  «  Powiat żarski  «  Łęknica - gmina  «  Łęknica - Historia  
Łęknica - Historia


Początek dzisiejszej Łęknicy dała łużycka wieś położona w zakolu Nysy Łużyckiej. Wieś nosiła nazwę Wjeska - prawdopodobnie dla odróżnienia od leżącego po zachodniej stronie rzeki miesteczka. Nazwa tej miejscowości - Luknić (Lukgnitz) - pojawia się aktach mużakowskich dopiero od 1841 roku.

Nazwa miejscowości Łęknica, można interpretować jako oboczną formę nazwy łużyckiej - Luknica, jako że języki łużyckie pod wpływem czeszczyzny zatraciły nosówki. Nazwa Łęknica - jak twierdzą wybitni znawcy nazewnictwa Wschodnich Łużyc, bracia Martynowscy - ma jednak głębsze uzasadnienie - według nich, to wieś nad Nysą Łużycką w łęku koryta rzeki. Dla ścisłości warto odnotować, iż jedna z hut w Łęknicy nazywała się Łuknica.

W szesnastym wieku Wjeska stanowiła jedną z trzydziestu siedmiu wsi wchodzących w skład majoratu. W okresie wojen chłopskich powstańcy toczyli tu walki z feudałami, o czym świadczy fakt, iż okolice te zostały w tym czasie zniszczone. W czasie wojny trzydziestoletniej wieś została splądrowana i następnie spalona. Wiele ofiar pochłoneła też epidemia dżumy. Ludność szukała wówczas schronienia w wielkich borach Puszczy Mużakowskiej.

Mieszkańcy tych okolic zajmowali się garncarstwem, bartnictwem i wyrębem drewna w lasach, później rozwinęło się tu górnictwo węgla brunatnego.

Powodzie nie były zjawiskiem rzadkim, ale ta z 1804 roku była wyjątkowo groźna. 15 czerwca o północ Nysa nagle wystąpiła z brzegów, zalewając całą dolinę. Powódź zerwała most łączący wieś z miastem. Utonęło wiele bydła. Szkody, ze względu na okres przedżniwny, były bardzo duże.

Ciekawe widowisko mieli mieszkańcy w 1838 roku, kiedy to z bronowickich pól transportowano do Mużakowa ogromny głaz dla upiększenia parku. Koszty tego transportu wyniosły 132 talary. Jak na owe czasy była to poważna kwota. W trzy lata później rozpoczęto budowę drogi do Żar, która biegła obok wsi. Układ ten zachował do naszych czasów. Most kolejowy przez Nysę wybudowano w 1907 roku.

W 1841 roku książe Hermann Puckler zakazał wznoszenia jakichkolwiek budowli na wschodnim brzegu Nysy Łużyckiej, polecając nawet rozbiórkę znajdującej się tam wsi, która w źródłach niemieckich występuje pod nazwą Gobelin. Chodziło zapewne o pierwszą, leżącą na wschodnim brzegu Nysy, łużycką wieś Kobjelin. Wskazuje na to fakt, iż w tym czasie powstał na zachodnim brzegu nowy Kobjelin. Odtąd w posiadłościach Pucklera można było budować się jedynie na zachód od rzeki. Wiązało się to z ostatnią fazą rozbudowy słynnego parku, która trwała do 1845 roku i objęła obszary od wschodu przylegające do Nysy Łużyckiej. Jak mówi krótka kronikarska notatka park objął wówczas tereny Kobjelina, pola Bronowic i rozciągał się aż po Luknicę.

Za czasów pruskich miejscowość należała do powiatu Rozbork - niemieckiego Rothenburg. Na starej mapie tego powiatu zaznaczono też linię projektowanej autostrady. Miała ona przebiegać lasami Puszczy Mużakowskiej.

Wjeska, zwana później Luknić, to obok Kobjelina i Hory(niemieckiego Berg), wieś położona najbliżej miasta. Wszystkie trzy zostały ostatecznie przez nie wchłonięte. Łęknica wchłonięta została najpóźniej. W 1945 roku Mużaków i Łęknicę rozdzieliła polska granica zachodnia.

Do 1945 roku Łęknica była prawobrzeżną częścią miasta Bad Muskau. Po II wojnie światowej w wyniku ustalenia granicy na nysie Łużyckiej po stronie polskiej powstała wieś Łęknica mająca swój rodowód w osadzie górniczej. W 1956 roku Łęknica stała się osiedlem liczącym około 1400 mieszkańców. W latach 1956-1967 nastąpił rozwój osiedla w wyniku zwiększenia zatrudnienia w przemyśle, handlu i usługach.  Miasto w 1969 roku liczyło 2200 mieszkańców. Zmiany polityczno-ustrojowe jak i uzyskania autonomii przez samorządy lokalne gmin wpłynęły pozytywnie na rozwój miasta. Nowa sytuacja prawna w zakresie kształtowania dochodów gminy wymusiła wiele inicjatyw organizatorskich i gospodarczych w kierunku zwiększenia budżetu. Czynnikiem sprzyjającym tym działaniom było otwarcie granicy na zachód. Łęknica nabrała znaczenia jako ośrodek usługowo-turystyczny związany z obsługą ruchu turystycznego między Polską a Niemcami z racji znajdującego się tu przejścia granicznego. Przy przejściu granicznym powstał jeden z największych bazarów handlowych w Europie.

Z usług handlowych bazaru korzystają głównie turyści niemieccy z najdalszych terenów Niemiec. Działalność targowiska ma decydujący wpływ na dochody gminy. Dzięki osiąganym dochodom gmina może w większym stopniu realizować zadania związane z rozwojem turystyki. Plan rozwoju Łęknicy kładzie szczególnie nacisk na rozwój bazy turystyczno-wypoczynkowej. Do realizacji weszła budowa kompleksu obiektów rekreacyjnych z krytym basenem oraz sprzedaż działki budowlanej pod hotel z gastronomią. W trosce o ochronę środowiska rozpoczęto budowę nowoczesnej oczyszczalni ścieków. Rozwój bazy wypoczynkowej zakłada również powstanie akwenu wodnego o powierzchni 20 hektarów, budowę toru motokrosowego oraz zagospodarowanie pokopalnianych zbiorników wodnych.

 Komentarze (6)  
~Ranger
[18.12.2009 14:53]
Miasto w latach 80 i na początku 90 było wspaniałe. Mniej wiecej po powstaniu bazaru wszystko zaczeło się sypać, zburzono huty, sklepy pobankrutowały. Teraz wszystkie ładne miejsca zostały zniszczone, Park nieróżni się zbytnio od zwykłego lasu, turki zdobyli bazar i oszukują tam niemożebnie. Nie...
 
~ilonka
[02.12.2008 16:40]
niestety mieszkam od dwóch lat, na tym końcu Polski, ze wzgędów osobistych(narzeczony)ale jedyną rzeczą którą tu kocham to park, reszty nie nawidze. koniec świata, wszędzie daleko, mam nadzieje że jeszcze troche i uciekniemy stąd
~~jojo~
[06.09.2008 16:02]
dwa lata temu na tej stronie był fajny film o parku gdzie się podział dlaczego go nie ma,a tak się w Łęknicy krzyczy o promocji turystycznej!!!!!!
~aga
[19.06.2008 23:21]
ja się z łęknicy wyprowadziłam 20 lat temu l wtedy też to wszystko było w planach, i chyba tak już zostanie same plany bo fundusze kradną władze:(
~ira
[02.01.2008 11:48]
to jest dopiero w planach Łęknicy.... bajko... część z tego planu juz zostalo zrealizowane!
~bajka
[17.09.2007 14:41]
przeciez to wszystko to jakies klamstwo poprostu moze i jest gdzies ten tor ladny nie powiem zzze nie ale gdzie ten bassen ?? moze mi ktos to powie??
Komentarz wyraża opinie wyłącznie jego autora. Redakcja portalu ziemia-lubuska.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.
Pogoda w regionie


Temperatura: N/A
Wilgotność: N/A
Ciśnienie: N/A
Wiatr: N/A,  N/A
Uniwersytet Zielonogórski

SONDA
[27.03.2018]
Głosowanie zakończone
 

Copyright © 2004-2018 amb software | Wszelkie prawa zastrzeżone | Wykonanie: amb software
Polecamy przeglądarkę Mozilla Firefox.
...

Request served in 0.84 sec